جریان قیام امام حسین (ع) بارقه امیدی برای حرکت اصلاح گری در تاریخ اسلام است و در روند تحولات و حوادثی که بعد از قرن اول یا بعد از صدر اسلام ، کــل محتوای شکل گیری جریانات در امت اسلام ، آبستن آن میباشد.

اگر قیام حضرت امام حسین (ع) نمی بود واقعیت انحراف در تاریخ اسلام نهادینه می شد و این یک اعتراض بموقع و با شهامت بود که از شخصیت حضــــــــــرت امام حسین (ع) فقط ساخته بود.

گر چه بسیار مشکل است که در باره شخصیت امام حسین (ع) چیزی بگویم ، لازم می دانیم که چند کلمه ای را در باره این شخصیت متبرک صحبت نمایم.

حضرت امام حسین (ع) با حرکتی که از مدینه آغاز می کند تا کربلا ، تاریخ رقم زده می شود و نهضتی بنیاد گذاشته می شود که آن نهضت که اکنون 1387 است، هنوز پر رنگ تر در جوامع اسلامی و غیر اسلامی تجلیل می گردد.

وقتی از حضرت امام حسین (ع) یاد می کنیم و مفهوم متبارز ساختن آزادی خواهی اش و تسلیم ناپزیری اش در مقابل قوت هایی که نه به طور مشروع بر مسند قدرت نشسته بود و ما باید از این پیام درس احقاق حقوق را بیاموزیم و همیشه در جهت تامین عدالت مبارزه نمایم.

ما در آستانه عاشورا قرار داریم، یعنی دهم محرم. قسمی که همه میدانند عاشورا را از کلمه عربی « دهم » گرفته شده و روز عاشورا همیشه دوستان مطرح میکنند و سر زبان های انسان ها است وفکر میکنند روز عاشورا تنها از روزقیام حضرت امام حسین (ع) آغاز شده و بر پا شده است، حالانکه وقتی فضایل روز عاشورا را ما برسی کنیم، میبینیم که روز عاشورا و فضیلت عاشورا قبل از اسلام و از زمان آدم (ع) بوده است.

خداوند (ج) ابوالبشرحضرت آدم (ع) را دراین روز به وجود آورده و به جنت داخل نمودو در این روز توبه حضرت ادم (ع) پذیرفته شده است.

دراین روز حضرت نوح (ع) از موج قهر خداوند (ج) نجات یافته است.

حضرت ابراهیم (ع) از آتش نمرود و نمرودیان نجات داده شده است.

حضرت موسی (ع) از چنگال فرعون و فرعونیان نجات بخشیده شده است.

حضرت عیسی (ع) به آسمان ها عروج کرده است.

و در اول محرم هجرت  حضرت رسول اکرم (ص) . و شهادت خانواده رسول الله (ص) و ظلم و تعدی بر فرزندان رسول ا... (ص) در روز دهم محرم و بر پا شدن قیامت در این روز.

حوادث بسیاری در همین ماه و همین روز به وقوع پیوسته است. امام حسین (ع) در همین روز بود که به خاطر برپا کردن یک نظام عدل و انصاف و با شعار « هیهات من الضله » از مدینه به سوی کربلا رهسپار شد. با این که مردم کوفه ، بی وفایی کردند، نامه های که به آن حضرت فرستاده بودند در ابتدا در آن نامه های خود وفای به عهد نشان ندادند. مسلم ابن عقیل را شهید کردند و امام حسین (ع) آمد در برابر حکومت ظالم آن وقت با شعار من فقط برای امر به معروف و نهی از منکر اقدام به این حرکت کردم و اگر دین جدم با خون من به پا نمیشود، پس ای شمشیر ها ، بشتابید و مرا دریابید ......

بناءً امام حسین (ع) با این حرکت خود برای جهانیان یاد میدهد که در برابر ظلم و تعدی از هیچ جیزی نهراسید چون جان و زندگی دنیا در مقابل دین هیچ ارزشی ندارد.

خلاصه این که روز عاشورا روز مبارکی است ،  روزی است که باید مسلمانان تنها به این فکر نباشند که حضرت امام حسین (ع) شهید شده اند، ما در عزای امام حسین (ع) کاری بکنیم که روح آن حضرت از ما ناراضی شود. ما هر وقت در سر زمین خود امر به معروف و نهی از منکر را پیاده کردیم ،ما هر وقت فساد را از جامعه خود دور کردیم ، ما هر وقت در مقابل مفسدین ایستادگی کردیم، ما روح امام حسین (ع) را شاد کردیم .

امام حسین (ع) زمانی از ما شاد میگردد که ما هدفش را مشخص کنیم و بدانیم که حضرت امام حسین (ص) چه فرمود.

 * * * * * *

                                                    « شمس تبریزی »

بی تو یک عمر فرصت دارم برای گریستن اما همین یک لحظه

باقیست برای تماشای تو ......

چه سود گر بگویمت که شب تا سحر نخفته ام.

ویا اگر دمی بخواب رفته ام ترا بخواب دیده ام.

چه سود گر بگویمت که بی تو با خیال تو به می پناه برده ام.

و نقش آن دو چشم قصه گو بجام پر شراب دیده ام.

چه سود گر بگویمت که دوریت چو شعله های تند تب-

 به خرمن وجود من شراره های درد میزند.

ومن درون آن زبانه ها بنای این دل رمیده را زبند خراب دیده ام.

چه سود گر بگویمت که بی تو کیستم و چیستم که بحر پر خروش

 من توئی و ساحل صبورو بی فغان منم.

ومن میان موجهای سرکش تمام هستی وجود خویش را چویک حباب دیده ام.

چه سود گر بگویمت که بیتو هر قطره چوشمع آب میشوم و اشک های من به دامن شب سیاه میچکد.

و من میان قطره های چون بلور آن محبت ترا چو نقش سرد آرزو به روی آب دیده ام.